Możemy dążyć do rozwiązania każdej tajemnicy mózgu, ale żadne odkrycia w tej dziedzinie nie zmienią faktu, że największą z nich jest zdolność do przekształcania się i reorganizacji[...] Wraz  z przekształceniami dokonującymi się w mózgu zmienia się nasza osobowość[...] jeżeli zmienia się nasze serce, zmienia się wszystko. Następuje zmiana nie tylko w tym, jak postrzegamy świat ale też w sposobie, w jaki świat nas odbiera i w jaki na nas reaguje.

James R. Doty

“Na błyskotliwych nauczycieli patrzymy z podziwem, ale naprawdę wdzięczni jesteśmy tym, którzy poznają nasze serca” C. G. Jung

W ostatnich latach można zaobserwować wzmożone zainteresowanie związkiem pomiędzy mózgiem a zachowaniem. W świetle zwiększającej się liczby informacji na ten temat pedagodzy oraz inni specjaliści podejmują próby wykorzystania współczesnych metod w celu tworzenia programów mających na celu poprawę efektywności nauczania. Kierunek działań w świetle obecnych potrzeb na polu edukacyjnym wydaje się bardzo potrzebny, aczkolwiek być może jeszcze za mało wiemy o samych mechanizmach funkcji poznawczych, aby w pełnym stopniu wyjaśniać te działania oraz tworzyć i dopasowywać konkretne metody edukacyjne? Może w chwili obecnej warto skoncentrować się na tym, czego potrzebują uczniowie, jak można ich zainteresować aby nauka była dla nich przyjemnością i celem do osiągnięcia marzeń?

Na rynku jest bardzo dużo kursów i szkoleń dla nauczycieli. Bardzo często oparte są one na subiektywnej wiedzy „psychologicznej”. Warto zaznaczyć, że na proces kształcenia wpływa wiele czynników i sama powszechnie propagowana chociażby “gimnastyka mózgu” czy ćwiczenia dla “prawo i lewo półkulowców” może nie być wystarczająca. Warto może mieć w świadomości, że na sam proces kształcenia wpływa postawa nauczyciela, sytuacja szkolna, rodzinna oraz sama wewnętrzna motywacja ucznia, na którą pedagodzy i wychowawcy mają duży wpływ. Może zamiast koncentrować się na tworzeniu treningów, które opierają się na pseudonaukowych, nie potwierdzonych empirycznie doniesieniach skupić się na tym, jak stworzyć skuteczne metody nauczania, oparte na wiedzy i doświadczeniu we współpracy specjalistów z dziedziny neurobiologii, psychologii i pedagogiki? Może warto koncentrować się na samej poprawie wydajności nauczania, stworzenia jak najlepszych warunków przyjaznych uczniowi i nauczycielowi?

Niniejsza strona nie jest krytyką projektu neurodydaktyki, który obecnie jest tak szeroko propagowany – przeciwnie uważa tę dyscyplinę za szansę, która może “pobudzić”, zainspirować do współpracy wszystkich, którzy system edukacji tworzą lub tych, którzy mogą mieć wpływ na lepsze zmiany. Ważne jest tylko, aby podejść do tematu interdyscyplinarna i zamiast kolejnych przepychanek zacząć ze sobą rozmawiać . Do tego potrzebna jest współpraca specjalistów z różnych obszarów: pedagogiki, psychologii, neurobiologii, medycyny a nawet fizyki.

Uważam, że warto posłuchać nauczycieli, rodziców a nawet uczniów bo przecież to oni najlepiej znają potrzeby i trudności.

Chciałabym zachęcić na tej stronie do wymiany zdań, problemów, potrzeb, własnych pomysłów i tego co działa a co się nie sprawdza w szkole.